zondag 18 juni 2017

Fictie: een niet op werkelijkheid berustende voorstelling of beschouwing

Een dringende vraag van een lezer die zeer gesteld is op literair historische romans. Romans dus waarin iemand de hoofdrol speelt die wat betekend heeft in onze geschiedenis, iemand met een echt bestaande achtergrond. Deze lezer vraagt zich af of er geen geschiedvervalsing plaatsvindt wanneer je deze persoon zaken laat beleven die wellicht nooit hebben plaatsgevonden. Dit is wel een puntje vind ik zelf en heb daar al vaak mijn hoofd over gebroken. Toch heb je te maken met fictie, maar hoe ver kun je hier in gaan? Ik kan uiteraard niet voor een ander spreken, maar zoals ik mijn romans opzet, lig ik niet wakker van 'geschiedvervalsing'. Hoe dat komt?


Van Sara Naerebout is geen portret gevonden, ook niet hoe zij leefde. Het archief gaf aan wanneer ze werd geboren en waar, hoeveel kinderen ze baarde en wanneer ze stierf. Van haar echtgenoot Frans Naerebout was des te meer te vinden. Zijn tijdlijn diende in mijn nog te publiceren roman 'De Wolkenkijker' ook als haar tijdlijn. Wanneer hij op zee was, moest ik beschrijven hoe zij leefde, hoe zij was als echtgenote, als moeder, waarvan ze leefde etc..

Ik zal eerst uitleggen hoe ik te werk ga tijdens de voorbereidingen tot het schrijven van de roman. Ik zoek eerst naar een geschikte hoofdpersoon. Veelal zoek ik mijn onderwerp in vrouwen die iets betekend hebben, sterke vrouwen vaak. Over haar leven probeer ik zoveel mogelijk te weten te komen. Wat ik uitzoek over dat leven, kan namelijk iedereen uitzoeken. Dat zijn de feiten, de geschiedenis, de jaartallen uit bronnen die ze na overlijden heeft achtergelaten. Na historisch onderzoek maak ik ook een tijdbalk en zet alle weetjes op volgorde van datum in die tijdbalk. Dan zoek ik verder wat er in die jaren om haar heen gebeurde, oorlogen, politiek, VOC tijd, regenten, stadhouders, arm, rijk, ambacht tot extreem warme winters en zomers, kortom hoe zag Nederland er in die jaren uit. Mijn ervaring is dat er gelukkig altijd onnoemelijk veel losse eindjes zitten in de geschiedenis van iemand die wij helaas alleen kunnen natrekken via de archieven of dat wat er al over hen geschreven is. Soms lukt dat ook via een omweg. Is de echtgenoot bekend en is er veel over zijn leven geschreven, waar zij uiteindelijk deel van uit gemaakt heeft, dan kan dat nog zeer interessante gegevens opleveren. De geschiedenis moet dan naadloos sluiten. Wanneer iemand zeeloods is en een bepaald jaar op zee is, kan zijn echtgenote niet zwanger worden. Is dit wel het geval dan is er vermoedelijk toch iets loos.

 
Voor de nog te publiceren roman 'Het Limoenwijf' had ik alleen deze afbeeldingen die overigens een fraai beeld geven van wat er in 1748 op de Amsterdamse grachten en op de Dam gebeurde tijdens het Pachtersoproer. Geen portretje van haar of het moet de afbeelding links onder zijn waar ze opgehangen naast het raam van de Waag bengelt. Voor de roman had ik veel geschreven historische materiaal, alle personen die er in de roman voorkomen hebben echt bestaan, maar zijn fictioneel voor haar leven.
 
Als schrijver ben ik helemaal verrukt van al die losse eindjes. Helemaal aan het eind van mijn historische onderzoek blijf ik zelfs zoeken of er misschien niet toch iemand is die er een oplossing voor heeft gevonden. Grote vreugde wanneer dat niet zo is, want dan mag ik op die punten het leven van mijn hoofdpersoon zo invullen dat het past bij het verhaal dat wel van haar bekend is.

 
Van de schilder J.B. Jongkind was tamelijk veel bekend, toch kende zijn leven vrij veel losse eindjes evenals dat van zijn vriendin Madame Joséphine Fesser. Van dit paar wel portretjes en heel veel schilderijen, zowel van haar als van hem. Toch was er iets in beider leven dat grote vraagtekens opwierp. Daar baseerde ik de roman 'Maannachten' op die dit najaar verschijnt bij
Zomer & Keuning. 

Toegegeven dat begrip is rekbaar, maar valt mijn in ziens niet onder geschiedvervalsing. Ik probeer mijn lezers mee te geven dat het wellicht zo gegaan zou kunnen zijn. De Dikke van Dale geeft voor fictie een prachtige omschrijving: Niet op werkelijkheid berustende voorstelling of beschouwing. Als uitgangspunt voor een gedragslijn of verdere beschouwing: iets dat men aanneemt, hoewel men weet dat het niet waar, of paradoxaal is, omdat het van nut is voor een redenering. Beter dan zo kan ik het niet verwoorden!

maandag 12 juni 2017

Leuk artikel op faceboek van Annemieke Steenbergen




Annemieke Steenbergen heeft een link gedeeld met de groep Hoekschewaards Kwebbelhoekje.
45 minuten
 
Ik heb jaren in het museum in Heinenoord mensen in de echt verbonden als ambtenaar van de burgerlijke stand maar verbaas me vaak als ik hoor dat mensen het niet kennen of nauwelijks van binnen kennen. Echt niet weet wat er aan schatten opgeborgen en bewaard liggen daar.
Een van de meerdere historische romans, die zich voornamelijk afspeelt op het Hof van Assendelft, (het streekmuseum dus) ons huidige museum Hoeksche Waard, heeft de titel 'Tussen rang en stand' meegekregen en verscheen 4 oktober 2016 bij Zomer & Keuning. Deze is geschreven door Marja Visscher Die roman geeft bijvoorbeeld een heel mooi sfeerbeeld en als je van lezen en streekromans houdt dan zou ik deze zeer zeker aanschaffen en lezen.
Het auteursblog van Marja kun je vinden op: www.marjavisscherauteur.blogspot.com
Op deze blog alle nieuwtjes wat betreft haar auteursactiviteiten.
Er zijn ook heel regelmatig lezingen in het museum en je kunt er zo maar Louise Janssen o.a als gastvrouw tegen komen. Dus kijk maar, toch wel leuk om iets meer van de streek te weten en van o.a een schrijfster van hier, de plek waar je woont in onze mooie waard immers. Heb het goed en geniet van de dag.

Wie van buiten de Hoeksche Waard komt en het voornemen heeft om het eiland een dagje te bezoeken, laat het mij even weten, (marjavisscher51@gmail.nl ) er ligt een brochure van het museum, een boekenlegger en een pen van uitgeverij Zomer & Keuning voor je klaar!

woensdag 7 juni 2017

De vaderlandse geschiedenis bepaalde haar levenslot of was het andersom?


Wat heerlijk dat een paar regenachtige dagen zo geestverruimend kunnen werken. Gisterenmorgen eerst mijn werkkamer eens grondig aangepakt en opgeruimd. De computer geschoond, archief bijgewerkt en mijn ordners met documentatiemateriaal voor mijn nieuwe literair historische roman van tabbladen voorzien. Typisch dat het na zo'n opruimwoede vervolgens weer zo lekker schrijft. Misschien wel mede hierdoor maakt ook mijn hoofdpersoon Johanna andere stappen dan ik aanvankelijk voor haar bedacht had. Ze begint aardig een eigen leven te leiden op een weg die ik weliswaar vantevoren heb uitgestippeld, maar die nu door haar sterke karakter plotseling, door omstandigheden waarin ze in terecht is gekomen, een geheel andere weg is in geslagen. Spannend, om haar in hoofdstuk vier te begeleiden in het nemen van haar besluiten. De sleutel van haar lot heb ik in handen. Kwam het door de regen en de storm dat haar leven plotseling bloedrood kleurde? Of had het er alles mee te maken dat ze, nu ik haar beter heb leren kennen, steeds meer een mens van vlees en bloed is geworden? Haar belevenissen stapelen zich op, van een meisje is ze nu een jonge vrouw geworden. Haar angsten en bezorgdheid hebben een diepe uitwerking op haar persoonlijkheid. Ik moet als schrijver nu uitzoeken hoe onzelfzuchtig ze is en om kan gaan met de emotionele bindingen. Haar leven is onrustig op dit moment. Weggejaagd uit de huiselijk kring, ouder geworden op de boerderij als dienstbode, waar ze opnieuw door ernstige verwikkelingen niet kan blijven. Karakterirstieke psychische factoren maken haar sterk en juist dat zal Johanna in haar latere leven nodig hebben, zo vertellen mijn aantekeningen, want ze is er nog niet. Haar levenspad dat ik al zo mooi voor haar heb uitgestippeld en vast ligt in onze vaderlandse geschiedenis, als de uiteindelijke echtgenote van de raadspensionaris, moet ik eigenlijk herschrijven voor dat ik met hoofdstuk vier begin. Maar ik besluit om het niet te doen, het leven laat zich immers niet dwingen. Straks zal ze opnieuw haar koffer pakken en in haar leven verder reizen met de man, een kunstschilder, die haar later vele malen op het doek zal vastleggen. Alles heeft een reden, de schilderijen zullen haar langzaamaan naar haar doel en plaats brengen: 's- Gravenhage het Huis aan de Boschkant, dienstbode bij Raadspensionaris van Slingelandt. Haar reis door de tijd is nog niet ten einde.

donderdag 1 juni 2017

Bij Sara du Faget van Assendelft op de thee in het Hof van Assendelft



Bij Sara op de thee, hoe leuk is dat? Mijn hoofdpersoon Sara du Faget van Assendelft blijft zich roeren. Ditmaal omdat ze de kinderen uit de Hoeksche Waard tot 12 jaar heeft uitgenodigd om op 7 juni bij haar op de thee te komen. Ze heeft deze uitnodiging verstuurd omdat het dit jaar 300 jaar geleden is dat zij werd geboren. Ook haar huis het Hof van Assendelft bestaat 250 jaar. Het zal zeker gezellig worden bij Sara er staan namelijk (bord)spelletjes klaar en ingrediënten om koekjes te versieren voor bij de thee. Elk kind mag verkleed komen als freule, jonkheer, dienstmeisje of koetsier. De theemiddag bij Sara begint om 14.00 uur en duurt tot ongeveer 17.00 uur. Wie het verhaal van Sara du Faget van Assendelft nog niet kent, kan bij de balie van het museum vragen naar de historische roman 'Tussen rang en stand', geschreven door Marja Visscher.

zaterdag 20 mei 2017

Drukproef 'Tot de maan en weer terug' deel 2 trilogie


Vandaag de drukproef binnengekregen van het boek 'Tot de maan en weer terug'. Het is het tweede deel van de trilogie 'Tussen stad en streek' dat in september bij Zomer & Keuning in de romanserie zal verschijnen. Ook dit deel speelt zich weer af in Puttershoek en Dordrecht. Deze historische roman beslaat de periode 1918 - 1938. Het derde deel 'Elke dag is anders' verschijnt voorjaar 2018.

dinsdag 16 mei 2017

De hoofdpersoon voor mijn nieuwe roman leeft in mijn hoofd


Vandaag weer een gewone werkdag. Het onderwerp van mijn nieuwe boek krijgt na historische onderzoek steeds meer contouren. In het overigens mooie interview in het AD/RD stond mijn inziens één minpuntje: een schrijfster van vrouwenverhalen. Dat ben ik niet, ik schrijf over vrouwen, veelal zelfs over sterke vrouwen, waar ook mannen wel in geïnteresseerd zijn. We hadden (hebben) namelijk veel van dergelijke vrouwen in Nederland. Mijn hoofdpersoon Johanna van Coesvelt (1684-1768) is zo'n vrouw. De geschiedenis vertelt mij dat ze uit een eenvoudig gezin uit Goor komt. Haar vader was herbergier In den Engel. Later wordt zij dienstmeisje in bijna een paleisachtig pand in Den Haag bij de bekende raadspensionaris van Holland Simon van Slingelandt.


Na zestienjaar trouwe dienst smeekt haar mevrouw op haar sterfbed of ze wil blijven om voor haar man te zorgen. Eigenlijk wil ze dat niet. Toch vertelt de geschiedenis dat ze bleef en na veel aandringen van Van Slingelandt zelfs met hem trouwt. Dit tot afschuw van velen rond de kringen van Van Slingelandt. Iedereen vond er wel iets van. Hij is dan 63 jaar zij 42 jaar. Ondanks haar tegenwerpingen dat een qua stand ongelijk huwelijk nooit goed kan gaan is ze tot zijn dood zijn vrouw geweest.


Het verhaal kent veel losse eindjes. Was het inderdaad een verstandshuwelijk zoals in die tijd veel gebeurde of zijn er toch nog zaken te vinden die op iets anders duiden? Hoe kwam dat eenvoudige meisje als dienstmeisje terecht in het mondaine Den Haag. Welke omzwervingen maakte ze? Hoe onderging zij het om in zo'n paleis terecht te komen. Waar nog veel ander personeel rondliep. Kortom, naar mijn mening zit er weer een prachtig verhaal in 'Johanna'. Ik heb nu twee hoofdstukken geschreven en kan tot mijn grote vreugde meedelen: Johanna zit en leeft in mijn hoofd. Misschien kunnen jullie je voorstellen dat ik in mijn speurtocht naar haar blij was met een heel oude boekenvondst namelijk over het Huis aan de Boschkant. Het gaat niet alleen over de bewonersgeschiedenis, maar zit vol prenten en een plattegrond zodat ik mij een voorstelling kan maken hoe het er daar heeft uitgezien. Waar zich de keuken bevond en de ontvangstzalen, de privégedeelten, slaapkamers etc.. De illustratie die jullie hier zien is de titelpagina van het boek en wie geïnteresseerd is waar dit prachtige pand ooit heeft gestaan in Den Haag: waar nu het Ministerie van Financiën zich bevindt. Op de oude ansichtkaart staat hotel restaurant De Engel in Goor. ik heb geen idee of het hier om een nostalgische naam gaat of dat ook het pand stamt uit de periode van Johanna.


zaterdag 13 mei 2017

Interview Marja Visscher in AD/RD


Best een beetje trots, maar liefst een hele pagina in de zaterdageditie! Mooi interview door Joke Waltmans in het AD/RD van zaterdag 13 mei 2017. Overigens is de kop niet juist, die wil ik graag nuanceren. Ik ben GEEN schrijfster van vrouwenverhalen, maar schrijf over vrouwen en niet over de minste, veelal heel sterke vrouwen, vrouwen die iets betekenen!

dinsdag 9 mei 2017

Fietstocht voor 300ste geboortedag Sara du Faget van Assendelft


Mijn hoofdpersoon uit de roman 'Tussen rang en stand', Sara du Faget van Assendelft blijft de gemoederen bezighouden. Zij had zich toch nooit kunnen voorstellen dat er in het kader van haar 300ste geboortedag een heuse Sara-fietstocht langs buitenhuizen zou worden uitgeschreven door Museum Hoeksche Waard. Maar komende zaterdag is het heus zo ver. De tocht vertrekt om 13.30 uur vanaf het museum. Deelname kost 7,50 euro en aanmelden kan per mail via: info@museumhw.nl De dag er na is het Moederdag, nog geen cadeautje in huis? Denk dan eens aan de historische roman 'Tussen rang en stand'. U geeft uw museumbezoek daar zeker veel kleur mee. Een gesigneerd exemplaar, geen probleem! Neem even contact op en ik zorg er voor!

donderdag 4 mei 2017

Nieuw boekentijdschrift Livre Magazine


Vanmorgen een leuke aankondiging via mijn mail binnengekregen waar je als schrijver helemaal blij van wordt, namelijk de lancering van een nieuw boekentijdschrift: LIVRE Magazine.

Op 9 juni verschijnt hét nieuwe tijdschrift voor de boekenliefhebber: Livre Magazine. Livre Magazine is het nieuwe, mooi vormgegeven tijdschrift over boeken en richt zich breed op lezers en leesclubs. Naast schrijversinter...views en recensies bevat Livre Magazine reportages over kinder- en kookboeken, fictie en non-fictie. Maar ook artikelen over kunst, cultuur en reizen ontbreken niet. Het wordt een schitterend rijk gevuld magazine van 80 pagina’s.

Hoofdredacteur Hannah Jansen Morrison (voorheen deBoekensalon) over het blad: ‘Livre Magazine is een tijdschrift vol inspiratie voor boekliefhebbers en leesclubs. Wij geloven dat goede boeken ons verrijken en verdiepen. Boeken gaan in de kern niet om de schrijver, om de uitgever of om het omslag. Boeken gaan over verhalen, over ideeën, over de schoonheid van taal en dat willen wij graag benadrukken: wij zoeken het verhaal achter het verhaal. Ik ben ervan overtuigd dat we een heel nieuwe doelgroep kunnen aanspreken die nu nog niet bediend wordt.’

Livre Magazine wordt hét platform over boeken, een platform dat steeds verder zal worden uitgebreid. Een papieren tijdschrift is een belangrijk onderdeel, dat sterk ondersteund wordt door online (site en sociale media). Voor leesclubs organiseert Livre online inhoud en handvatten om hun clubs te professionaliseren en uit te breiden. Jansen Morrison: ‘We zijn zeer ambitieus en hebben nog meer plannen, maar die houden we nog even geheim’

Livre Magazine is het eerste publiekstijdschrift van uitgeverij Pubmedia, die sinds 2014 vaktijdschriften Boekblad en Mediafacts uitgeeft. Livre Magazine is vanaf 9 juni verkrijgbaar bij kiosken en boekhandels en zal elk kwartaal verschijnen in een oplage van tienduizend exemplaren.

dinsdag 18 april 2017

Snuffelen aan nieuwe onderwerpen


Het afronden van een roman geeft een goed gevoel. Voor mij geldt dat ik dan weer even om mij heen kan kijken. Een nieuw schilderij op de ezel, een schaal die ik aan het beschilderen was kan afmaken en weer wat langer viool kan spelen. Meestal beloon ik mezelf na het afronden van een roman met een nieuw muziekstuk. Heerlijk om me daar weer mee bezig te houden om dat in te studeren, ik hou namelijk wel van uitdagingen. Zo geldt dat ook voor nieuwe onderwerpen. Elk nieuw onderwerp voor een historische roman moet weer een uitdaging in zich hebben. Of het speelt in een geheel andere tijd dan het voorgaande, zodat ik me die periode weer eigen moet maken, of het onderwerp is dusdanig moeilijk dat ik op voorhand denk: wat gaan we daar van maken? Maar juist wanneer het lastig begint te worden, leg ik het niet zomaar terzijde. Het lijkt dan juist of er iets in mij wordt aangewakkerd om verder te zoeken. Ik heb nu volgens mij een prachtig onderwerp bij de kop: Ik las namelijk iets over het leven van mr. Simon van Slingelandt. Hij was een belangrijk en invloedrijk staatsman in de tijd van de Republiek. Hij stamt uit een Dordts regentengeslacht. Was achtereenvolgens vijfendertig jaar secretaris van de Raad van State, twee jaar thesaurier-generaal en negen jaar raadspensionaris. In 1725 was hem die laatste functie ontgaan vanwege zijn hervormingsgezindheid. Na zijn benoeming trachtte hij tevergeefs onder meer via het bijeenroepen van een Grote Vergadering in 1716 het vastgelopen staatsbestel te vernieuwen. Nu hoor ik de lezers van deze blog denken: wat moet je daar nu mee met zo'n onderwerp, saai!! Maar toen ik mij wat meer ging verdiepen in mans privé leven wordt het al weer duidelijk veel interessanter. De familie van Slingelandt woonde in een kapitaal huis 'Huis aan de Boschkant' aan het Korte Voorhout. Het stond waar nu het Ministerie van Financiën zich bevindt. Eigenlijk geen huis maar een paleis. Daarnaast woonde de familie afwisselend in dit huis en de hofstede Patijnenburg onder Naaldwijk. Het leven van Van Slingelandt veranderde drastisch toen zijn lieve vrouw Suzanna de Wildt in 1722 stierf. Op haar sterfbed vroeg ze aan Johanna Margaretha van Coesvelt, haar dienstbode die al zestien jaar bij haar was, of ze niet wilde weggaan, maar voor haar man wilde zorgen. Dat is nog al wat, wanneer je zoiets van iemand vraagt. Johanna ging, ondanks dat ze dit wel van plan was, niet weg. Vanaf dat moment ontwikkelt zich er iets tot schande van de omgeving. Zulke dingen doe je niet in deze kringen. Van Slingelandt vraagt zijn dienstbode Johanna ten huwelijk. Iedereen vond er wat van of je nu Bilderdijk nam of zijn vriend Goslinga iedereen keurde het huwelijksplan regelrecht af. Toch zette Van Slingelandt door en vier jaar na het overlijden van zijn eerste vrouw trouwt hij Johanna. Johanna geboren in 1684 te Goor. Ze was het vijfde kind in het gezin waarvan de vader waard was van de herberg Den Engel in Goor. Hoe is dat voor zo'n eenvoudig meisje om zich in die kringen te bewegen, eerst al als dienstmeisje in zo'n prachtig paleis, hoe voel je je wanneer er door je werkgeefster op haar sterfbed zo'n beroep op je wordt gedaan. En nog veel belangrijker hoe ontwikkelt zich in vier jaar de liefde voor je werkgever, of werd het een verstandshuwelijk. En hoe onderga je de tegenstand en de negatieve berichtgeving daarover? Kortom: mijn aandacht is vanaf nu gevestigd op Johanna. De eerste boeken over mijn onderwerp zijn bij de boekhandel besteld, de eerste gegevens op internet zijn gevonden. Mijn zin om straks, na de correctieronde van Het Limoenwijf, te gaan schrijven is hoog. Een moeilijk onderwerp, heel anders dan de armoede bij het Limoenwijf in Amsterdam. Het tegendeel eigenlijk. Ik begeef mij nu in bijna koninklijke rijkdom, al heeft Simon het prachtige 'Huis aan de Boschkant' van zijn schoonvader gehuurd, het gaat er daar thuis toch majesteitelijk aan toe. Wordt vervolgd!

Contract voor literair historische roman 'Maannachten' is getekend


Zo, het contract voor de historische roman 'Maannachten' is getekend. Het boek verschijnt in oktober 2017 bij uitgeverij Zomer & Keuning tegelijk met de tentoonstelling 'Pionier van het impressionisme' in Dordrechts Museum. De tentoonstelling is te zien van 29 oktober t/m medio mei 2018. Johan Barthold Jongkind (1819-1891) is een sleutelfiguur in de schilderkunst van de 19de eeuw en pionier van het impressionisme. Hij werd geboren in Nederland, maar woonde het grootste deel van zijn leven in Frankrijk, waar hij bevriend raakte met kunstenaars als Monet, Boudin, Daubigny en Pissarro. Jongkind schilderde naast stadsgezichten vooral kust- en rivierlandschappen. Ik denk dat het een bijzonder mooie combinatie is: het lezen van de historische roman waarbij ik het leven van de schilder beschrijf gezien door de ogen van madame Joséphine Fesser de vriendin van de kunstenaar en vervolgens gaan kijken naar een prachtige tentoonstelling in Dordrechts Museum. Hoe bijzonder is dat?

De historische roman 'Het Limoenwijf' afgerond


Net voor de Pasen heb ik mijn historische roman 'Het Limoenwijf' afgerond. Met deze versie doe ik nu even een paar weken helemaal niets. Hoe ik er op terugkijk? Ik ben een tevreden mens, denk dat het een goed verhaal is, dat mij zojuist door een tweetal manuscriptlezers (die ik daarvoor heel dankbaar ben) wordt bevestigd. Over een paar weken bekijk ik hun opmerkingen, want uiteraard hebben ze die, en zal ik die er, indien nodig in verwerken. Daarnaast ga ik dan tegelijkertijd goed op de schrijf- en stijlfouten letten. Kam ik hoofdstuk voor hoofdstuk weer door, vul aan waar het moet worden aangevuld, schrap waarin iets overbodig blijkt. Het woordenboek, het Groen Boekje en Etymologisch woordenboek binnen handbereik. De historie bij een dergelijke roman is altijd een ding. Vooraf doe ik heel veel onderzoek, neem daar echt alle tijd voor. Is naar mijn mening ook het belangrijkste om je eigen te maken met de geschiedenis en je hoofdpersonen die daarin een rol gaan spelen. Het is een heerlijke bezigheid om diep door te dringen in de tijd waarover je schrijft. Bij 'Het Limoenwijf' moest ik terug naar 1748, de tijd van het Amsterdamse Pachtersoproer. Ik begin dan altijd globaal aan de buitenkant. Wie wordt mijn hoofdpersoon, vervolgens kijk ik wie er in de tijd nog meer een rol hebben gespeeld of in die tijd in die omgeving hebben geleefd. Bij 'Het Limoenwijf' speelt de bittere armoede een rol. Ook daar heb ik onderzoek naar gedaan. Veel boeken besteld bij de boekwinkel die zich in die tijd bewegen, zoals het boek 'De Polsslag van de stad', de Amsterdamse stadskroniek van Jacob Bicker Raije. Maar ook wat meer wetenschappelijke boeken zoals 'Cultuur en maatschappij van 1500-1850'. Wat gebeurde er in die tijd in Amsterdam. Hoe leefde de arme bevolking? De leefgewoonten, eetgewoonten, de kleding, de handwerkslieden en de arbeiders, de onderwereld, marginaliteit en misdaad in de Republiek, kortom de woon- en leefcultuur van een vroeg moderne stad. Soms kwam ik terecht in kelderwoningen zonder ontluchting omdat er geen ramen waren, waar gestookt werd en de rook geen kant op kon, waar gegeten werd, geleefd, geslapen en vaak in heel onhygiënische toestanden. Het Amsterdam waar de grachten stonken omdat er alles, tot aan de poepton in werd geloosd, waar het drinkwater in speciale schuiten werd aangevoerd. Waar het 's nachts aardedonker was door de weinige straatverlichting, de mensen daar vanuit de kroeg dronken in terecht kwamen en verdronken. In zo'n setting is het niet moeilijk het oproer te zien groeien en in het verhaal aandacht te besteden aan de tegenstellingen tussen arm en rijk. Ik pel als een ui de geschiedenis en kom steeds dichterbij de werkelijk geleefde mensen. Marretje Arents bijgenaamd het Limoenwijf of Mat van de Nieuwendijk, haar dochter Leentje uit wiens ogen ik het verhaal vertel, de kroniekschrijver Jacob Bicker Raije en zijn moeder, zijn neefje Johan en de Surinaamse slaaf Chiampangne, de timmerlieden van de VOC scheepswerf, de Jood, porseleinverkoper Daniël Raap, De rijke pachter Van Arssen en vele, vele anderen die in die tijd een bestaan vonden rond de Reguliersgracht, de Mandenmakersteeg, de vismarkt en de Dam. Ik denk dat het manuscript een mooi verhaal vertelt over hoe arm steedse armer werd en rijk steeds rijker. Hoe iedereen met dat gegeven vocht voor een beter bestaan en dat tenslotte uitmondde in het Pachtersoproer.
Even tijd nu voor wat anders. Ik neem er de tijd voor omdat ik streef naar kwaliteit van het verhaal, dat is immers mijn uitdaging. Over een paar weken kijk ik er weer met een leeg en opgeruimd hoofd en met een uiterst kritische blik opnieuw naar. Gebleken is dat dit het verhaal altijd ten goede komt. Vervolgens schrijf ik voor de uitgever een synopsis en zet het op meerdere geheugensticks, waarvan er altijd één de kluis in gaat. Je weet tenslotte maar nooit! Dan ligt er opnieuw een roman te wachten om te worden uitgegeven. Zoals het er nu naar uitziet zal dat het voorjaar van 2019 worden.

dinsdag 28 maart 2017

Tweede roman in de reeks literair historische romans van uitgeverij Zomer & Keuning


Toen de literair historische roman 'Tussen rang en stand' verscheen, was dat de eerste roman in een nieuw op te zette lijn van uitgeverij Zomer & Keuning. Door de uitgeverij is op uitmuntende wijze aandacht besteed aan de vormgeving. De omslagen krijgen allemaal een specifiek kenmerk mee, waardoor de lezer in de boekhandel direct ziet: dit is een historische roman van uitgeverij Zomer & Keuning. Nu is er een tweede historische roman verschenen van de auteur Henriëtte de Smet getiteld 'Last en liefde', een dikke aanrader vanwege het prachtige verhaal. Opnieuw met een oogstrelende omslag. Zelf hoop ik daar in het najaar een derde aan toe te voegen namelijk 'Maannachten' over het leven van Madame Joséphine Fesser naast de bekende Nederlandse kunstschilder J.B. Jongkind. Uiteraard hopen wij als auteurs met deze prachtige boeken een prominent plekje op de leestafels in de boekwinkels te veroveren.


zaterdag 25 maart 2017

Opening 'Sara jaar' 1717-2017 in Museum Hoeksche Waard


Vanmiddag samen met vriendin/collega Gerda van Wageningen in Museum Hoeksche Waard de opening van het 'Sara jaar' bijgewoond. Een leuke kers op de taart na het verschijnen van mijn roman 'Tussen rang en stand' waarin Sara de hoofdrol speelt. Sara Louisa du Faget van Assendelft werd 300 jaar geleden geboren en haar 'buiten' het Hof van Assendelft, nu het museum, werd 250 jaar geleden gebouwd. Na de opening een kleine lezing en een gedicht van de dichter van de Hoeksche Waard Ingrid van Oord. Vervolgens een rondleiding op de bovenverdieping van het Hof waar Sara haar zitkamer waarschijnlijk heeft gehad. Wie het museum tijdens het 'Sara jaar' wil bezoeken kan mijn historische roman 'Tussen rang en stand' kopen in de museumwinkel. Uiteraard is de opbrengst voor het museum. Dat geldt ook voor de brochure/rondleiding die vandaag werd gepresenteerd en waarin het leven van Sara in vogelvlucht is te lezen. Vanavond nog een 18de eeuwse maaltijd en een afsluitend Mozartconcert in de tegenover liggende kerk. Lees de historische roman en bezoek vervolgens het museum, daar gaat de wereld van Sara voor u open!

vrijdag 24 maart 2017

Prachtige oude foto's van boerderij in Puttershoek


Tijdens de signeersessie afgelopen zaterdag bij Boekhandel Marjan Houtman had ik een leuk ontmoeting met mevrouw Zevenbergen-De Regt. Zij had een prachtige foto bij zich van de boerderij aan het Zandpad te Puttershoek toen Jan de Regt er nog op boerde. Mijn trilogie 'Tussen stad en streek', waarvan zaterdag het eerste deel 'Verloren tijd' verscheen is gebaseerd op de verhalen en bewoners van deze boerderij. Het ijzer maar gesmeed nu het heet is en een afspraak gemaakt met mevrouw Zevenbergen om de boerderij te komen bekijken. Zij was de laatste bewoonster van de boerderij en woont een eindje verderop. De afspraak staat inmiddels. Op de foto vader en moeder De Regt met de broertjes, rechts de dienstmeid met het melkgerei. In de collage ook de foto van Nico de Regt (op leeftijd), in mijn boek als Driek opgevoerd.

zaterdag 18 maart 2017

Geslaagde signeersessie historische roman 'Verloren tijd'


Het weer zat mee en volgens Marjan Houtman van de gelijknamige boekwinkel in Puttershoek speelt dit een belangrijke rol bij een succesvolle signeersessie. Onder het belangstellende publiek veel mensen die Nico de Regt (op zijn levensverhaal baseerde ik de trilogie), hebben gekend. Er werden leuke herinneringen opgehaald en enkele mensen hadden zelfs prachtige oude foto's bij zich van de boerderij in Puttershoek waar het verhaal zich afspeelt. Er was een familielid die voor mij een echte verrassing in petto had, volgende week krijg ik een rondleiding in de prachtige oude boerderij, die niet meer bewoond wordt, maar volgens zeggen, volledig ingericht daar historie staat te zijn. Daarnaast had deze mevrouw een oude foto bij zich waarop de familie voor de boerderij staat, Nico nog als klein ventje. Het verhaal wordt volgende week op dit gebied en met hopelijk veel beeldmateriaal, dus vervolgd, want uiteraard gaat het fototoestel mee en kopieer ik de oude foto. Voor wie het boek heeft gekocht een extra inkijkje waardoor het verhaal waarschijnlijk nog meer zal gaan leven.

Burgemeester André Borgdorff nam eerste exemplaar 'Verloren tijd' in ontvangst


Vanmiddag nam burgemeerster André Borgdorff van de gemeente Binnenmaas, het eerste exemplaar van 'Verloren tijd' in ontvangst. Dit alles onder een hapje en en een drankje in de boekwinkel van Marjan Houtman in Puttershoek. Burgemeester complimenteerde in zijn toespraak Marja Visscher met het ophalen en vastleggen van een stukje geschiedenis over zijn gemeente, want ook het boek 'Tussen rang en stand' speelt zich af in de gemeente Binnenmaas, in dit geval in Heinenoord. Samen ...met de binnenstromende klanten werd geproost op het boek dat vanaf die middag zijn weg vond naar het lezerspubliek. Het weer zat mee, dus namen veel klanten de moeite die middag om boekhandel Houtman binnen te stappen waar Marja Visscher haar boeken signeerde. Met dank aan Marjan van der Leer voor de mooie foto's en uiteraard een woord van dank voor gastvrouw Marjan Houtman met echtgenoot Leo!

vrijdag 17 maart 2017

zaterdag 11 maart 2017

Mooi artikel in weekkrant Het Kompas


Afgelopen vrijdag een mooie artikel gekregen in weekkrant 'Het Kompas'. Wie nog niet  op de hoogte was van het feit dat ik komende zaterdag het eerste exemplaar van Verloren tijd uitreik in Boekhandel Marjan Houtman aan Burgemeester Borgdorff van de gemeente Binnenmaas, waar Puttershoek onder valt, die heeft met dit artikel op een prominente plaats een extra geheugensteuntjegekregen. Iedereen is welkom!

dinsdag 28 februari 2017

Burgemeester Borgdorff neemt eerste exemplaar in ontvangst


Op zaterdag 18 maart a.s. verschijnt bij uitgeverij Zomer & Keuning de nieuwe historische roman ‘Verloren tijd’ van de Klaaswaalse schrijfster Marja Visscher. De presentatie vindt plaats bij boekhandel Marjan Houtman in Puttershoek. Burgemeester mr. drs de heer A.J. Borgdorff van de gemeente Binnenmaas zal om 13.30 uur het eerste exemplaar in ontvangst nemen. Na de uitreiking van het eerste exemplaar zal de auteur haar boeken met een persoonlijke opdracht signeren.
De roman ‘Verloren tijd’ maakt deel uit van de trilogie ‘Tussen stad en streek’. Het tweede deel verschijnt in oktober 2017, het derde deel voorjaar 2018. De delen van deze historische trilogie (1910-1960) spelen zich af op de nog steeds bestaande boerderij van voorheen familie De Regt aan het vroegere Zandpad, nu Arent van Lierstraat te Puttershoek. Daarnaast is een grote rol weggelegd voor een fictief naaiatelier gevestigd in een van de prachtige historische panden aan de haven van Dordrecht en elders in de stad.
De historische roman, die ook als e-book verschijnt is die middag tegen 16,50 euro te koop. Iedereen is welkom!



zaterdag 25 februari 2017

Artikeltje in Algemeen Dagblad


Vanmorgen ontdekte ik dit stukje in het AD/RD betreffende de lezing in de bibliotheek van Strijen.

Geslaagde lezing in bibliotheek Strijen


Gisterenavond een zeer geslaagde lezing in de Bibliotheek van Strijen. Ondanks het slechte weer gezellig veel publiek uit verschillende dorpen in de Hoeksche Waard, dat ik welkom mocht heten met een mooie boekenlegger en een pen van Zomer & Keuning. Voor de pauze iets verteld over de tot standkoming van de historische roman 'Tussen rang en stand'. In de pauze wat boeken verkocht en gesigneerd. Na de pauze alvast ingegaan op het eerste deel van de trilogie 'Verloren tijd' dat zich afspeelt in Puttershoek en in maart zal verschijnen. Publiek was vooral ook geïnteresseerd in de historische onderzoeken die ik voorafgaand aan het schrijven van een nieuwe roman pleeg. Geertje Wiersma van Bibliotheek Hoeksche Waard bedankt voor de inleiding en het maken van de foto's.

vrijdag 24 februari 2017

Voorexemplaar van roman 'Verloren Tijd' ontvangen


Verrassing! Het 'voorexemplaar' van mijn nieuwe boek 'Verloren tijd' toegestuurd gekregen door Monique Boltje. Hartstikke blij mee. Neem hem vanavond mee naar de lezing in Strijen!

vrijdag 17 februari 2017

Lezing in Bibliotheek Strijen


Op donderdag 23 februari a.s geef ik een lezing in de bibliotheek van Strijen van 19.30 tot 21.30 uur. De bibliotheek is gevestigd in Dorpshuis Streona aan het Stockholmplein 6 in Strijen. Het onderwerp is de historie en de tot standkoming van de roman 'Tussen rang en stand'. In de pauze is er gelegenheid om het boek te kopen en te laten signeren. Daarnaast zal ik ook iets vertellen over de tot standkoming van het eerste deel van de trilogie 'Tussen stad en streek' getiteld 'Verloren tijd'. Deze roman speelt zich af in en rond de boerderij aan het Zandpad te Puttershoek en is gebaseerd op het leven van de aldaar opgegroeide Nico de Regt. Deze roman verschijnt half maart. De entree is 6 euro en met de bieppas 3 euro.

maandag 13 februari 2017

Boerderij familie De Regt in Puttershoek centraal in historische roman

 
Half maart 2017 verschijnt het eerste deel van de trilogie 'Tussen stad en streek', getiteld 'Verloren tijd'. De delen van deze historische romans (1910-1960) spelen zich af op de nog steeds bestaande boerderij aan het Zandpad te Puttershoek, de boerderij waar ooit familie De Regt woonde. Zoon Nico de jongste van de drie broers werd later huisschilder in Maasdam. Het is daar dat ik hem zo'n vijfendertig jaar geleden ontmoette. Hem interviewde vanwege zijn historische kennis van de dorpen Maasdam en Puttershoek. Uit die ontmoeting ontstond een vriendschap die lang heeft geduurd. Nico stierf uiteindelijk op hoge leeftijd, dik in de negentig. Een jaar lang ging ik wekelijks bij hem op visite en maakte als journalist aantekeningen van zijn veel bewogen leven. In zijn jeugd op de boerderij in Puttershoek, later als schilder in Maasdam. Een schilder die nog biezen heeft getrokken op de rijtuigen en arrensleden, die in de winkels in Dordrecht de toonbanken en kasten in winkels moest marmeren, die prachtige plafonds kon beschilderen in de oude, statige huizen in Dordrecht en Puttershoek.
 
 
Nico vertelde over zijn jeugd op het boerenerf, de melkmeid, de hondenkar met daarop de melkemmers, het karnen en kaasmaken. Hoe er water werd gehaald uit de achterliggende rivier de Oude Maas om de ramen te lappen. Hij verhaalde over hoe het vlees gepekeld werd, de vlasindustrie, het inmaken van groenten. Maar ook later over zijn diensttijd, en zijn opa die huisarts was in Puttershoek en zijn ronde deed met een rijtuig, waar de zieken met een krant over de raamhor aangaven dat ze de dokter op huisbezoek wilden. Heerlijke verhalen over de paardenmarkt, de kermis en vooral het medeleven met zijn vader omdat geen van de jongens eigenlijk behoefte had om zijn opvolger te worden. Mede door zijn ziekte (Parkinson) en het moment dat zijn levensverhaal te verdrietig werd (de geboorte van een vroegtijdig gestorven kindje) maakte dat hij tegen mijn bezoeken en vragen ging opzien. Toen ik dat ontdekte, was hij opgelucht dat hij niet verder hoefde te vertellen. Hij kon het niet, maar op de momenten dat ik er niet was, schreef hij het wel op. Uiteindelijk bleven mijn bezoekjes aan hem tot aan zijn dood bestaan en had ik zijn leven op mijn netvlies. Op een dag zei hij: 'Omdat je me zo trouw hebt bezocht en we samen zoveel plezier hebben gehad, mag je de aantekeningen van mijn leven houden.' Ik ben hem daar zeer erkentelijk voor en heb hem gezegd: 'Nico, ooit doe ik wat met die aantekeningen. Dan leef je al lang niet meer. Misschien gebruik ik ze om er een roman op te baseren. het zal niet helemaal precies je leven zijn, maar de sfeer en de couleur locale zoals je me die hebt geschetst. Vind je dat goed?'
Ik kreeg zijn toestemming en zo lag die map jarenlang in de lade van mijn bureau, de persfoto die ik ooit van hem heb laten maken bovenop. Meerder keren keek ik naar zijn stralende lach en dacht: 'Jouw tijd komt nog wel, Nico, want beloofd is beloofd. In 2015 was de tijd plotseling rijp om er iets mee te doen. Ik kreeg een contract bij uitgeverij Zomer & Keuning en bood Monique Boltje het eerste deel aan met de titel 'Verloren tijd'. Toch was in mijn gedachte het verhaal nog niet af en zo ontstond het tweede deel getiteld 'Tot de maan en weer terug'. Uiteindelijk schreef ik er ook nog een derde deel, 'Elke dag is anders', achteraan. Het tweede deel verschijnt in oktober 2017, terwijl het derde deel het licht zal zien in het voorjaar van 2018.    

Historische onderzoek voor nieuwe roman 'Het Limoenwijf'


Tijdens het onderzoek voor mijn nieuwe roman had ik al de nodige stukken van en over stadschroniqueur Jacob Bicker Raije (1732-1772) gelezen op internet. Omdat mijn hoofdpersoon Leentje, dochter van het Limoenwijf, dienstmeisje is bij Jacob en zijn moeder, heb ik ook het prachtige boek van Machiel Bosman gekocht (met interessant voorwoord van Geert Mak). Een heerlijk boek waar op de achterzijde te lezen staat: 'Sla dit boek open en de hel breekt los. Dieven en moordenaars, fraudeurs en messentrekkers, hoeren en klaplopers trekken in een bonte stoet voorbij. Wat mis kan gaan, gaat mis: mensen vallen in de gracht, bruggen storten in, kanonnen gaan zomaar af. Welkom in de wereld van Jacob Bicker Raije.' Dienstmeisje Leentje luistert geboeid naar hem wanneer hij vertelt en hangt aan de lippen van de man die door haar moeder wordt verafschuwd, omdat Jacob daarnaast ook pachter is van de visafslag en niet schuwt onevenredig hoge belastingen te rekenen bij het afslaan van de vis.

vrijdag 20 januari 2017

Mooie Hebban recensie voor Tussen rang en stand

Hebban recensie

Een bijzonder inkijkje in het leven van de achttiende eeuw

door Janneke Elderbroek 06 januari 2017

Tussen rang en stand

Tussen rang en stand







maandag 2 januari 2017

Wat gaat 2017 ons op literair gebied brengen?


Spannend wat het komende jaar ons op literair gebied gaat brengen. Aan mij zal het niet liggen, ideeën genoeg!

woensdag 21 december 2016

Historische onderzoek voor nieuwe roman


Vandaag begonnen met het inlezen voor een nieuwe literair-historische roman. Ditmaal heb ik het Pachtersoproer in 1748 te Amsterdam tot onderwerp genomen. Na een succesvolle Gouden Eeuw, kenmerkt de achttiende eeuw in Nederland zich in de geschiedenis als een eeuw van verval en revoluties. Het Pachtersoproer is er daar een van. Tegelijkertijd kreeg daardoor de stem van het volk meer invloed en werd tijdens de oproeren vaak doorslaggevend. In de zomer van 1748 hing er een revolutionaire sfeer in de stad. In mijn roman volg ik de opstandige Marretje Arents, die bekend werd, of beter gezegd beducht, door haar deelname in de strijd die later bekend zou worden als het Pachtersoproer. In een paar dagen tijd werden o.a. onder haar leiding negentien huizen van pachters en belastingophalers geplunderd. Toen daarbij twee oproerige burgers werden neergeschoten, trok Marretje met een groep omstanders naar het huis van de importmeester en gooide de ruiten in. Marretje werd ook wel het 'limoenwijf' genoemd omdat ze handelde in limoenen, schol en bokking. Zo wordt de marktkoopvrouw 'Mat van de Nieuwendijk' met haar kraam op de Beurssluis bij het Damrak mijn nieuwe hoofdpersoon. Ik volg haar in al haar bewegingen op 17 juni 1748 toen er een klein opstootje ontstond op de Botermarkt (het huidige Rembrandtplein) waar de daar aanwezige vrouwen en jongens klaagden over de geheven accijns op de boter. Uit enkele historische dagverslagen, brieven en ooggetuigenverslagen is duidelijk te lezen dat zij handelde uit woede over de geheven belastingen. Er werd wraak genomen op de accijnsverhogingen! Eerst werd de straat open gebroken en werd er met stenen gegooid, vervolgens liep men de huizen van de pachters af waarbij alles kapot werd geslagen. Kisten met geld en kostbaar porselein werden vanaf de brug in het water gegooid, er vielen drie doden en talloze gewonden.

zaterdag 17 december 2016

Boekenleggers als Kerstcadeutje

 
Een leuke verrassing, die ik bijzonder waardeer! In mijn brievenbus een kartonnen envelop met een Kerstcadeautje van uitgeverij Zomer & Keuning. Een dikke stapel boekenleggers met daarop drie omslagen, te weten mijn roman die reeds is verschenen, getiteld 'Tussen rang en stand' en de omslagen van beide delen uit de trilogie die in mei en september 2017 verschijnen.
Op de achterzijde een van de lovende lezersreacties op bol.com op de literair-historische roman 'Tussen rang en stand' en natuurlijk de facebook en websitegegevens.
 

donderdag 8 december 2016

Lezen met een deadline voor het Valentijngenootschap


Laatst geschreven roman Maannachten ligt bij de uitgever. Maak nu tijd vrij  om de sociale contacten weer wat aan te halen, bezoekjes aan vriendinnen, ziekenbezoek en lekker veel lezen, boeken, tijdschriften en leesvoer met een deadline. Jawel, ik zit namelijk in de jury van de verhalenwedstrijd van het Valentijngenootschap waarbij iedere deelnemer wel een juryrapport verwacht. Gelukkig is het niveau hoog, dus is het beslist geen straf! Heerlijk om er de avonduren mee te vullen. Openhaard aan, wijntje, achtergrondmuziekje. Mij hoor je tot aan de feestdagen niet. Nou, ja nu dan effe...!

dinsdag 6 december 2016

Lekker lezen in de herfst met Z&K Romanserie


 
Lekker lezen in de herfst met Z&K Romanserie, waarin de literair-historische roman 'Tussen rang en stand' in de herinnering van de lezers wordt gebracht.



Twee boeken van de trilogie 'Verloren tijd' en 'Tot de maan en weer terug' verschijnen in maart en september 2017. Nu al aangekondigd in de catalogus 'Hollands geluk' van uitgeverij Zomer & Keuning met daarin het jaaroverzicht van alle te verschijnen boeken in de Romanserie 2017. 

 
Aankondiging van roman 'Verloren tijd', eerste deel van een trilogie, in de voorjaarsaanbieding 2017. Het boek verschijnt 14 maart bij uitgeverij Zomer & Keuning.

zondag 4 december 2016

Affiches boek 'Tussen rang en stand' naar de boekhandels

 
Om de verkoop van het boek voor de feestdagen te stimuleren hebben wij van de week opnieuw de nodige affiches naar de boekhandels gestuurd of weggebracht.

vrijdag 11 november 2016

Vijf sterren beoordeling van Bol.com

Wat een prachtig boek, zo levensecht beschreven. Ik zag het voor mijn ogen gebeuren. Ik heb gehuild, gegrinnikt en meegeleefd met Sara, aldus Monique van Erp

Een pageturner. Vanaf pagina 1 tot de laatste pagina in één adem uitgelezen. Je waant je naast de hoofdrolspeelster, je loopt mee op de kermis, je reist mee van Den Haag naar Heinenoord, je voelt de kou, de hitte en de liefde op elke pagina. Het verschil tussen rijkdom van de mensen aan het Lange Voorhout en de armoede van Heinenoord is schrijnend. Regelmatig een traantje weggepinkt.
Ik vind het een prachtig geschreven boek, het Hof van Assendelft is voor mij nooit meer hetzelfde... Het is een huis geworden met mensen van vlees en bloed. Dit boek is een aanwinst in de geschiedenis van de Hoeksche Waard, aldus Marjan van der Leer

zondag 6 november 2016

Nieuwe catalogus 2017 van Zomer & Keuning verschenen

 
 
De nieuwe catalogus 2017 van Zomer & Keuning is verschenen met daarin de aankondiging van twee delen van de door mij geschreven trilogie. In maart 2017 verschijnt het eerste deel de historische roman getiteld 'Verloren tijd' en in september het twee deel 'Tot de maan en weer terug'. In het voorjaar van 2018 verschijnt het derde deel 'Elke dag is anders'.
 
 
De trilogie is gebaseerd op de bewoners van de nog steeds bestaande boerderij van de familie Jan en Berendina de Regt-Spaan aan het Zandpad te Puttershoek. Het historische onderzoek daarvoor deed ik al misschien twintig jaar geleden toen de Maasdamse huisschilder, de toen 90 - jarige Nico de Regt nog leefde. Ik bezocht hem in de tijd dat ik als journaliste in de Hoeksche Waard werkte voor een interview. Het zou een vriendschap van jaren worden. Jarenlang bezocht ik hem elke week waarin hij mij vertelde over het leven op de boerderij waar hij werd geboren. Nico, de jongste van de drie broers (Teun, Bert en Nico) zou de boerderij niet overnemen, hij wilde schilder worden. De opleiding was toen niet gering. Nico was van 1896, de tijd dat er in de winkelpanden en de rijkere huizen nog gemarmerd moest worden, hij biezen moest trekken op de rijtuigen en arrensledes. Zijn ambacht breidde zich uit tot het schilderen van landschappen en jachttafelrelen voor op de wanden en plafonds en op de achterzijde van een slede. Het leven op de boerderij met een melkmeid, de hondenkar, de kelder waar zijn moeder de groente wekte en het fruit bewaarde, de bedstede, de boenloods, de tijd dat bij het ramenzemen het water uit de achter de boerderij stromende rivier werd gehaald. Er werd boter gemaakt, gekarnd en men verkocht er de melk, karnemelk, boter en eieren. Zijn vader Jan die van een oude klomp een bootje maakte, de werkzaamheden op het land met paarden en nog veel handwerk verrichtte, de vlasindustrie. Opa Spaan die huisarts was en in zijn rijtuig langs de polderwegen reed en waar een krant achter de raamhor was gestoken zich een zieke bevond. Het waren prachtige verhalen. Toen hij en ik afscheid namen kreeg ik zijn aantekeningen mee met de mededeling: 'Doe er mee wat je wilt! Dat mag jij doen omdat je mij zo trouw hebt bezocht.'
'Waarschijnlijk leef je dan al niet meer Nico,' zei ik, want hij was toen al ziek. Hij antwoordde: 'Dat maakt niet uit, maar laat de toekomst weten hoe het er in mijn jeugd aan toe ging.' Natuurlijk heb ik al die prachtige gegevens verwerkt in deze trilogie of liever gezegd in het eerste deel, want daarna gaf het me nog zoveel inspiratie dat er ook een deel twee en drie volgden. 

donderdag 3 november 2016

Een greep uit de opmerkingen en recensies van de Leesclub op Hebban op het boek Tussen rang en stand


Yvonne schrijft: Ook ik heb al een paar dagen het boek uit, wow! Ongelofelijk hoe een boek je zo kan raken. De ene keer met een grote glimlach aan het lezen, een andere keer lopen de tranen over je wangen omdat het zo raakt. 

Wendy schrijft: 'Geen zeemzoet romannetje maar een prachtig liefdesverhaal met een vleugje geschiedenis" denk dat de zin echt wel alles zegt, dit is voor mij 5 sterren waard. Op twee dagen heeft het verhaal mij meegenomen, de trappen die krakken, Sara haar gevoelens waar ik direct voeling mee had, de liefde voor Dirk die zo mooi beschreven stond. Ik hou niet van het zeemzoete maar wel van het prachtige, het geen waar je echt voeling mee kunt hebben, Marja Visscher je hebt hier een topper afgeleverd, ik ben echt fan....mijn weekend kan niet meer stuk.'

Samm schrijft: Een geweldig boek. Een vrouw(Sara) die meer met haar leven wilde als kaart avondjes. Waardoor ze naar het prachtige Hof van Assendelft gaat om het te restaureren..
Daar ontmoet ze de man (Dirk) van haar dromen/leven maar helaas is de liefde onmogelijk. Toch krijgen ze het voor elkaar om elkaar te beminnen op een prachtige manier en er komt een liefdesbaby (Saartje). Helaas is het kindje een "bastaard" want door standsverschil kunnen ze niet trouwen en mag niemand het weten. Een prachtig ontroerend roman zondra je er in zit kan je het niet wegleggen. Ook is het makkelijk weg te lezen. Het sleept je mee naar het verleden hoe het er vroeger aan toe ging. Waar wij nu geen weet van hebben omdat je zelf je liefde kan kiezen. 5*****


Heleen schrijft: Het boek gaat over Sara, een jonge vrouw die onder het juk van haar moeder een aangepast leven leidt in Den Haag. Ze droomt over een ander leven en verzint een plan om ruimte voor zichzelf te creëren en even niet aan de sociale verplichtingen (van o.a. vrijgezellen ontmoeten) te hoeven voldoen. Haar vader vindt het goed dat ze naar hun buitenverblijf gaat om het verblijf te laten opknappen. Dat wat leest als een historische roman, met beeldende taal, geeft meer beeldspraak prijs dan je op het eerste gezicht zou denken. Zo leert Sara in de beschermde Hof haar liefde kennen, een eenvoudige geitenhoeder en tuinman, die haar inwijdt in de vertrouwdheid die liefde op kan roepen. Binnen het Hof komen haar zintuigen tot leven en geniet ze van de geuren, kleuren en vrijheid. Binnen en buiten het Hof leert ze het eenvoudige dorpsleven kennen en leert ze de eenvoud bij de dorpsmensen waarderen. Ze ontwikkelt vriendschap en een vertrouwdheid met vrouwen, die net als haar liefde, niet past bij haar Rang en Stand. Als zich nog meer taboes voordoen, leert ze met de steun van haar liefde en de vrouwen om haar heen, keuzes te maken, zodanig dat ze haar hart kan volgen en toch binnen haar Rang en Stand blijft functioneren. Mooi dat ze hierin ook de ruimte neemt om de sociale verplichtingen te vervangen door cultureel samenzijn, met kunst en muziek.
Het boek is gebaseerd op grondig onderzoek naar de Hof van Assendelft en de figuur Sara die daadwerkelijk heeft geleefd. Het gedegen onderzoek komt terug in de beschrijvingen van beelden, manier van omgaan met elkaar en gebruiken, die passen bij die tijd. Aangezien de overlevering niet volledig was over het leven van Sara heeft de schrijfster verder haar eigen fantasie gebruikt om er een goed leesbare historische roman over te schrijven.


Geertje schrijft: Voor mij zijn Sara, Hille en Saartje voorlopers / wegbereiders van vrouwenemancipatie. Zo bedenkt Sara een plan om aan het benauwde leven aan Het Lange Voorhout te kunnen ontsnappen, betrekt Hille daarbij en komt met een concreet voorstel voor haar vader om dit te bewerkstelligen. In die zin regelt ze een baan voor haar zelf / creëert een doel voor zich zelf om invulling te geven aan haar leven. Op weg naar De Hoekse Waard op de trekschuit vanuit Delft, ervaren zij en Hille dat ze een avontuur tegemoet gaan....... In de tuin van Het Hof van Assendelft blijft Sara niet van top tot teen verhuld in haar kleding, maar probeert haar preutsheid te overwinnen door haar kleding op te stropen op een kleed in de tuin, genietend van de zon en even later van het gezelschap van Dirk.... Als ze dat niet had gedaan wat was er dan gebeurd??? Verder in het boek is ze zelfs trots op haar bruine onderbenen (nieuwe 'bruine kousen'). In die tijd was een bruine huid immers helemaal 'not done' binnen de elite. Hille heeft een eigen appartement in Den Haag weten te regelen, heeft zich in die zin losgemaakt van haar ouders, reist regelmatig en ziet daardoor meer van de buitenwereld, en kiest ervoor om zich niet uit te laten huwelijken. Ook Sara kiest niet voor een liefdeloos gearrangeerd huwelijk en weigert soms om mee te gaan naar bepaalde ontmoetingsplekken. Op Het Hof van Assendelft neemt Sara de leiding voor de verbouwing, kiest haar werklieden en zorgt dat ze bij wekelijkse werkbijeenkomsten aanwezig is. Rentmeester van Leeuwenburgh heeft daar duidelijk moeite mee maar heeft zich daar maar bij neer te leggen. Haar vader is uiteindelijk trots op haar vanwege de geslaagde verbouwing. Ook Saartje laat zich niet zomaar wegdrukken, ze kiest niet voor Jan maar voor een baan met alle gevolgen van dien. Voor mij zijn dit voorbeelden van vrouwen die de weg hebben vrijgemaakt voor vrouwenemancipatie. Kleine vanzelfsprekendheden die doorbroken worden, al duurt het inderdaad nog wel even voordat het zich verder doorzet in de maatschappij. Maar een verandering moet ergens beginnen...  

Historisch onderzoek voor nieuwe roman


Momenteel ben ik met een historisch onderzoek begonnen voor een nieuwe roman. Het onderwerp zelf is mij niet vreemd omdat ik in 2005 met het zelfde onderwerp in de weer was, dat resulteerde in de levensbeschrijving van Ds. C.E. van Koetsveld, van dorpsdominee tot hofpredikant. Hoewel niet gelovig ontstond het boek uit een zekere interesse voor deze bijzondere Rotterdamse predikant-schrijver (1807-1893). Zijn eerste standplaats was Westmaas (zie fotocollage), daarna verhuisde hij naar Berkel, Schoonhoven en kwam tenslotte in Den Haag terecht. Op hoge leeftijd werd hij daar benoemd tot Hofpredikant, leidde in die periode een aantal begrafenissen van de Oranjes en doopte prinses Wilhelmina. Van Koetsveld was een sociaal bewogen mens dat zich in een aantal bijzondere daden uitte. Zo hebben wij o.a. in Nederland het bijzonder onderwijs aan deze predikant te danken. Het preken in het Sint Antonius Gesticht, leidde uiteindelijk tot de oprichting van de zogenoemde 'Idiotenschool' in Den Haag. Hij ondervond voor zijn idee om geestelijk gehandicapten naar school te sturen totaal geen enkele medewerking. Hij blijft echter vechten en de steun komt van onvermoede kant. Koningin Sophie (echtgenote van Willem III) is zeer geïnteresseerd in zijn werk en wordt zelfs beschermvrouwe van de school en bezocht deze regelmatig. Nadat ik mijn boek had gepresenteerd en er een grote Van Koetsveld tentoonstelling werd georganiseerd in Museum Hoeksche Waard, kreeg ik contact met de familie Croiset van Uchelen. De naam ontstond binnen de familie Van Koetsveld, toen dochter Elisabeth met een Croiset van Uchelen trouwde. Van Koetsvelds kleinzoon was architect en ontwierp veel belangrijke kerken in Den Haag. De heer G.Z.A. Croiset van Uchelen, moest oma zeggen tegen Elisabeth en heeft zijn leven gewijd aan het optekenen van alle familie gegevens. Hij stelde mij uit zijn rijke archief Boek III: de alliantie Van Koetsveld beschikbaar op DVD. Een fantastisch archief met heel persoonlijke foto's, correspondentie met zijn uitgever, het Koningshuis en persoonlijke herinneringen aan oma Elisabeth, kinderen en kleinkinderen van Van Koetsveld. De alliantie stelt mij in staat om ook iets meer over de echtgenote van Van Koetsveld, Anne Maria Croes 1873-1808 (Annemie) te weten te komen. Mijn aandacht voor de nieuwe historische roman gaat dan ook uit naar Annemie. Wie was zij en wat voor invloed had zij op haar, zeker voor die tijd, progressieve echtgenoot. Op de fotocollage de bekende Pastorie (Schetsen uit de Pastorie te Mastland, Ernst en luim van de Nederlandse dorpsleraar), De Nederlands Hervormde kerk en het uitzicht op de Binnenmaas van uit de achtertuin van de Pastorie.

woensdag 2 november 2016

Discussieer mee met de Leesclub op Hebban

Momenteel is er rond de literair-historische roman ‘Tussen rang en stand’ op Hebban een leesclub gevormd. Wie het boek gelezen heeft en wil deelnemen aan de discussie www.hebban.nl  opzoeken en vervolgens op de titel ‘Tussen rang en stand’ klikken. Veel leesplezier!

dinsdag 25 oktober 2016

Roman 'Tussen rang en stand' op reis


Deze foto vond ik op de facebookpagina van Boekhandel Van Stockum in Den Haag. Foto werd genomen in de trein op weg naar Hamburg. Facebookpost was van 14 oktober j.l. terwijl het boek de 13de feestelijk werd gepresenteerd. Blijft Sara reislustig of is ze op weg naar een vertaling op de Buchmesse? Wie het weet mag het zeggen....In gedachte hoor ik de romantische NS-song van Leonard Cohen!